موسسه مطالعات ایران اوراسیا - پربيننده ترين عناوين :: نسخه کامل http://www.iras.ir/ Fri, 22 Jun 2018 23:08:09 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 /skins/default/fa/normal02/ch01_newsfeed_logo.gif تهیه شده توسط موسسه مطالعات ایران اوراسیا http://www.iras.ir/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام موسسه مطالعات ایران اوراسیا آزاد است. Fri, 22 Jun 2018 23:08:09 GMT 60 نخست‌وزیر جدید ارمنستان با قره‌باغ چه می‌کند؟ http://www.iras.ir/fa/doc/article/3673/نخست-وزیر-جدید-ارمنستان-قره-باغ-می-کند   رویکرد و سیاست دولت جدید ارمنستان در قبال روند مذاکرات صلح قره باغ و تاکید نیکول پاشینیان نخست وزیر جدید ارمنستان بر حضور قره باغ در مذاکرات صلح واکنش های مختلفی را در پی داشته است. در حالیکه این درخواست و رویکرد جدید با استقبال محافل داخلی ارمنستان و قره باغ مواجه شده است، اما واکنش مقامات باکو در قبال آن منفی بوده است.   موضوع رویکرد و سیاست دولت جدید ارمنستان در قبال روند مذاکرات صلح قره باغ را می توان در سه محور جداگانه مورد بررسی قرار دارد: استدلال نیکول پاشینیان برای ارائه درخواست اضافه شدن نمایندگان قره باغ به مذاکرات صلح، امکان تحقق این درخواست و نیز اهداف نخست وزیر ارمنستان از اتخاذ این رویکرد جدید و تبعات آن.   آنچه که مسلم است استدلال نیکول پاشینیان نخست وزیر ارمنستان برای حضور مقامات قره باغ در مذاکرات صلح منطبق بر واقعیت های محکم تاریخی و منطقی است. استدلال آقای پاشینیان که هفتم ژوئن در جلسه بررسی برنامه دولت جدید ارمنستان در مجلس ملی این کشور ارائه شد از سه بخش عمده تشکیل شده است. ایشان نخست با اشاره به سابقه تاریخی موضوع این نکته را مورد تاکید قرار داد که حضور قره باغ در مذاکرات صلح موضوع جدیدی نیست و مسبوق به سابقه می باشد. قره باغ پیش تر در مذاکرات صلح حضور داشته و در نشست سران سازمان امنیت همکاری و اروپا که در سال ۱۹۹۸ در بوداپست برگزار شد به عنوان یکی از طرفین مناقشه شناخته شده است و حضور آن در مذاکرات منطقی می باشد.   نخست وزیر ارمنستان همچنین تاکید کرد که رهبران سابق ارمنستان به نوعی از صلاحیت لازم برای سخن گفتن از جانب ساکنان قره باغ برخوردار بوده اند اما او فاقد این صلاحیت است. روبرت کوچاریان تا پیش از تصدی مقام نخست وزیری و سپس ریاست جمهوری ارمنستان با رای ساکنان قره باغ به عنوان رئیس جمهوری قره باغ انتخاب شده بود. سرژ سرکیسیان نیز پیش از تصدی پست های وزارت دفاع، نخست وزیری و ریاست جمهوری ارمنستان از سازمان دهندگان جنبش قره باغ و از فرماندهان جنگ قره باغ بوده است. به دلیل همین وابستگی روسای جمهوری سابق ارمنستان به نوعی از صلاحیت لازم برای مذاکره در مورد قره باغ برخوردار بوده اند، در حالیکه نیکول پاشینیان نخست وزیر کنونی ارمنستان فاقد این ویژگی بوده و معتقد است که چون ساکنان قره باغ در انتخابات ارمنستان شرکت نمی کنند و او منتخب آن ها نیست پس نمی تواند به نمایندگی از آن ها مذاکره کند و باید مقامات منتخب قره باغ نیز در مذاکرات حضور داشته باشند. نخست وزیر جدید ارمنستان همچنین با اشاره به ناکارآمدی الگوی کنونی مذاکرات آن را دلیل فقدان پیشرفت در مذاکرات صلح دانست و تاکید کرد که حضور قره باغ در مذاکرات می تواند موجب پویایی و تحرک مجدد در مذاکرت صلح شود.   در ظاهر چنین به نظر می رسد که هیچ خدشه ای به استدلال آقای پاشینیان در این مورد وارد نیست. اما موضوع مهم دیدگاه و نظر طرف دیگر مناقشه و مذاکرات صلح یعنی جمهوری آذربایجان می باشد. مقامات باکو ضمن بی اعتنایی به سابقه تاریخی موضوع بار ها تاکید کرده اند که که جمهوری قره باغ و مقامات آن را به رسمیت نمی شناسند و با حضور آن ها در روند مذاکرات موافقت نخواهند کرد. حکمت حاجی اف سخنگوی وزارت خارجه جمهوری آذربایجان نیز در واکنش به اظهارت نخست وزیر ارمنستان در مجلس ملی این کشور ضمن تکرار موضع پیشین دولت این کشور در مورد حضور قره باغ در مذاکرت صلح، «رویکرد غیرسازنده» ارمنستان را دلیل بن بست موجود در روند مذاکرات صلح دانست.   اکنون این سئوال مهم مطرح است که با توجه به مواضع سرسختانه باکو درخواست نیکول پاشینیان برای ایجاد تغییر در الگوی مذاکرات صلح و اضافه شدن نمایندگان قره باغ به آن تا چه حد امکان تحقق خواهد داشت؟   واقعیت امر این است که هرگونه تغییر در الگوی مذاکرات دوجانبه و بویژه مذاکرات صلح قره باغ در چند حالت ممکن خواهد بود.   الف) توافق و تفاهم طرفین برای ایجاد تغییر. بدین معنی که طرفین بدون هیچ پیش شرطی در مورد تغییر الگو به تفاهم دست یابند. اگرچه این گزینه ابتدایی ترین، منطقی ترین و آسان ترین روش متصور برای ایجاد تغییر در الگوی مذاکرات می باشد اما با توجه به موضع سرسختانه جمهوری آذربایجان و فقدان دلیل منطقی برای عقب نشینی این کشور از مواضع سابق خود تقریبا غیرممکن به نظر می رسد.   ب) تغییر موازنه ایجاد شده در مناقشه به گونه ای که یکی از طرفین در موضع بر تر و طرف مقابل در موضع ضعف قرار گیرد. در این صورت طرفی که در موضع بر تر قرار دارد خواهد توانست خواست های خود را به طرف دیگر تحمیل کند. این تغییر موازنه می تواند در نتیجه بروز درگیری نظامی و برتری یکی از طرفین و یا تلاطم شدید سیاسی در یکی از کشور ها و قرار گرفتن در موضع ضعف بروز کند. در شرایط کنونی هیچ نشانه ای از تغییر موازنه سیاسی و یا نظامی در مناقشه قره باغ مشاهده نمی شود. اگرچه نیکول پاشینیان معتقد است که انقلاب مخملی در این کشور و مقبولیت مردمی دولت جدید این کشور پشتوانه ای قوی برای مذاکرات خواهد بود، اما واقعیت امر این است که این اظهارات بیشتر مصرف داخلی دارند. حداقل در طی ده سال گذشته علیرغم انتقادات داخلی از مقامات سابق ارمنستان، تلاش در جهت پیشرفت در برقراری دموکراسی، رعایت حقوق بشر و آزادی های بنیادین در ارمنستان مورد تائید مجامع اروپایی، از جمله شورای اروپا، کمیسیون اروپا و دیگر نهادهای حقوق بشری بوده است حال آنکه جمهوری آذربایجان بدلیل نقض موازین دموکراسی، حقوق بشر و آزادی های بنیادین همواره مورد انتقاد این مجامع و نهاد ها قرار داشته است، با این وجود وضعیت دموکراسی در داخل این کشور هیچ تاثیری بر مواضع این کشور در قبال مناقشه قره باغ نداشته است. می توان چنین نتیجه گیری کرد که تغییر و تحولات اخیر در ارمنستان نه تنها تاثیر چندانی در مواضع دولت جمهوری آذربایجان نخواهند داشت بلکه به دلیل عدم استقرار کامل دولت جدید ارمنستان تا مدت زمانی حتی ممکن است به ضرر این کشور نیز عمل کنند.   ج) تغییر در موازنه نظامی و سیاسی در نتیجه مداخله یک قدرت خارجی. در این فرض می توان تاثیرگذاری روسای گروه مینسک در جهت تحمیل ایده ایجاد تغییر در الگوی مذاکرات را مورد بررسی قرار داد. موضع فرانسه در قبال مناقشه قره باغ بیشتر منفعلانه بوده و به غیر از چند مورد استثنایی در سال های اخیر شاهد تحرک چندانی از سوی این کشور نبوده ایم و بعید بنظر می رسد که در این مورد خاص نیز قصد ورود به موضوع به نفع یکی از طرفین را داشته باشد. موضع رسمی روسیه در قبال درخواست ارمنستان برای افزوده شدن قره باغ به مذاکرات صلح همزمان با اظهارات نیکول پاشینیان از سوی وزیر امور خارجه روسیه مطرح شد. سرگئی لاوروف روز هفتم ژوئن پس از دیدار با ظهراب مناسکانیان وزیر امور خارجه ارمنستان در مسکو در جمع خبرنگاران با تائید این موضوع که تا مقطعی قره باغ در مذاکرات حضور داشته و با توافق طرفین از مذاکرات خارجه شده است، افزود در صورت توافق طرفین مناقشه برای بازگشت قره باغ به روند مذاکرات، مسکو به این تصمیم احترام خواهد گذاشت. در واقع روسیه با انداختن توپ به زمین جمهوری آذربایجان هرگونه تغییر در الگوی کنونی را منوط به توافق مقامات باکو کرده است. تنها گزینه باقی مانده مداخله آمریکا برای ایجاد تغییر در الگوی مذاکرات می باشد. اگرچه با فرض تمایل آمریکا برای ورود به این موضوع بدلیل مراودات اقتصادی و تجاری شرکت های وابسته به دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا با جمهوری آذربایجان و تاثیرگذاری مولفه های اقتصادی و تجاری در تصمیم گیری های سیاسی رئیس جمهوری این کشور، هرگونه مداخله آمریکا در مناقشه قره باغ به احتمال بسیار زیاد به نفع جمهوری آذربایجان خواهد بود؛ با این وجود و حتی به فرض جانبداری آمریکا از رویکرد جدید ارمنستان این موضوع به نفع دولت جدید ارمنستان نبوده و می تواند تبعات نامطلوبی در پی داشته باشد. نخست آنکه آقای پاشینیان همواره هرگونه مداخله خارجی و به صورت مشخص غرب را در تغییر و تحولات اخیر این کشو رد کرده است، اما جانبداری دولت آمریکا از دولت جدید ارمنستان بلافاصله پس از انقلاب مخملی در این کشور می تواند بار دیگر به شائبه دخالت خارجی در تحولات اخیر ارمنستان دامن بزند. از سوی دیگر هرگونه مداخله آمریکا در این موضوع با واکنش شدید و منفی روسیه مواجه خواهد شد.   د) توافق با ایجاد تغییر در الگوی مذاکرات با گرفتن امتیاز از طرف مقابل. این گزینه در حال حاضر شاید متحمل ترین امکان برای تحقق ایده نخست وزیر ارمنستان باشد. اما بهره گیری این گزینه نیز هزینه و تبعات سنگینی برای دولت جدید ارمنستان در پی خواهد داشت. بی تردید جمهوری آذربایجان برای موافقت با حضور قره باغ بر سر میز مذاکرات پیش شرط هایی را مطرح خواهد کرد. محتمل ترین پیش شرط می تواند اضافه شدن ترکیه به جمع روسای سه گانه گروه مینسک به موازات حضور قره باغ در مذاکرات باشد. این ایده پیش از این نیز بار ها از سوی مقامات باکو مطرح شده و با واکنش منفی طرف ارمنی مواجه شده است. اضافه شدن ترکیه به جمع روسای گروه مینسک موجب تقویت موضع جمهوری آذربایجان خواهد شد در حالیکه حضور قره باغ تغییری در سمت دیگر مذاکرات ایجاد نخواهد کرد و این می تواند ارمنستان را در موضع ضعف قرار دهد. پیش شرط دیگر جمهوری آذربایجان می تواند موافقت ارمنستان با بازگرداندن برخی از اراضی تحت کنترل نیروهای ارمنی به جمهوری آذربایجان باشد. حتی با چشم پوشی از این موضوع که نخست وزیر ارمنستان با اظهارات خود در مجلس ملی این کشور در واقع صلاحیت بحث بر سر بازگرداندن این اراضی را که متعلق به قره باغ می باشد از خود سلب کرده است، هرگونه سازش و عقب نشینی دولت جدید ارمنستان در این زمینه می تواند با واکنش های شدید در داخل ارمنستان و قره باغ مواجه شد.   با توجه به موارد ذکر شده می توان چنین نتیجه گیری کرد که تحقق ایده نیکول پاشینیان برای حضور قره باغ در مذاکرات صلح صرفنظر از استحکام استدلال های مطرح شده برای آن دور از تصور بوده و یا تبعاتی را برای طرف ارمنی در پی خواهد داشت.   حال باید به این پرسش پاسخ دهیم که هدف نخست وزیر ارمنستان از پیش کشیدن این ایده چه بوده است؟   واقعیت امر این است که تا پیش از نشست اول ماه می گذشته مجلس ملی ارمنستان که در پی استعفای سرژ سرکیسیان از مقام نخست وزیری و معرفی نیکول پاشینیان رهبر انقلاب مخملی ارمنستان برای تصدی این پست برگزار شد هیچ نشانه ای از درخواست برای حضور قره باغ در مذاکرات صلح در هیچ کدام از سخنرانی ها و مصاحبه های نیکول پاشینیان به چشم نمی خورد. وی در مصاحبه با رسانه های جمعی یک روز پیش از برگزاری جلسه رای گیری مجلس در پاسخ به سئوالی درباره رویکردش درباره مناقشه قره باغ تنها به بیان این نکته بسنده می کند که از «قره باغ و مقامات آن حمایت می کند و پس از انتخاب به عنوان نخست وزیر و آشنایی با جزئیات موضوع در این زمینه اقدام خواهد کرد.»   ایده اضافه شدن قره باغ به مذاکرات صلح نخستین بار در نشست بررسی صلاحیت پاشینیان برای احراز مقام نخست وزیری در اول ماه می و در شرایطی مطرح شد که وی تحت فشار شدید انتقادات نمایندگان حزب جمهوری خواه به دلیل نداشتن سیاست مشخص در قبال قره باغ قرار داشت. این ایده که ظاهرا بدون هیچ پیش زمینه خاصی و با هدف کاستن از فشار مخالفان مطرح شده بود، بلافاصله با استقبال محافل داخلی ارمنستان و قره باغ مواجه شد و با تبدیل شدن به یکی از مولفه های سیاست خارجی نیکول پاشینیان در برنامه دولت جدید این کشور نیز گنجانده شد.   اگرچه می توان تصور کرد که در هنگام طرح این ایده در مجلس ملی این کشور پاشینیان احتمال تحقق آن را در نظر نگرفته باشد اما بی تردید با تاکید مجدد بر آن ضمن آگاهی از دشوار بودن تحقق آن، اهداف ویژه ای را دنبال می کند.   اگر جمهوری آذربایجان با یک احتمال بسیار ضعیف از این ایده نخست وزیر جدید ارمنستان استقبال کرده و بدون هیچ پیش شرطی با حضور قره باغ در مذاکرت موافقت کند این موضوع پیروزی بزرگی برای پاشینیان در آغاز دوران نخست وزیری بوده و موجب تقویت پایه های دولت جدید این کشور و افزایش میزان مقبولیت اجتماعی آن خواهد شد.   اما مخالفت جمهوری آذربایجان با این درخواست به معنای آن خواهد بود که روند مذاکرات صلح تا مدت زمان نامشخصی دچار رکود خواهد شد. تعلیق روند مذاکرات صلح و حداقل خودداری از برگزاری نشست سران صرفنظر از تبعات خطرناک آن و از جمله افزایش احتمال بروز درگیری و تبدیل شدن آن به عملیات نظامی گسترده، در شرایط کنونی بیشتر به نفع نخست وزیر جدید ارمنستان خواهد بود. آنچه مسلم است دولت جدید ارمنستان که در نتیجه انقلاب مخملی ماه می گذشته بر سرکار آمده است بیشتر جنبه انتقالی داشته و وظیفه اصلی آن چنانکه نیکول پاشینیان نیز برآن تاکید کرده است برگزاری انتخابات پیش از موعد است.   دولت کنونی ارمنستان در زمینه حضور بر سر میز مذاکرات در شرایط کنونی با دو چالش عمده مواجه است. نخست آنکه در حال حاضر تمرکز دولت جدید بیشتر بر ایجاد تغییر و تحول در ساختار سیاسی داخلی بوده و به همین دلیل نیز برای تقویت مواضع خود و تمرکز بر سیاست خارجی این کشور و بویژه مناقشه قره باغ نیاز به فرصت بیشتری دارد. چالش دوم و مهم دولت کنونی عدم اطلاع از جزئیات مذاکرات و توافقات انجام گرفته میان سران دو کشور در موضوع مناقشه قره باغ است که در سالیان گذشته بیشتر در پشت درهای بسته صورت گرفته و شاید حتی روسای گروه مینسک نیز از برخی جزئیات آن مطلع نباشند. خروجی مذاکرات صلح قره باغ و نشست های سران دو کشور را که تاکنون از طریق بیانیه های رسمی منتشر شده اند می توان در چند جمله تکراری مانند «تاکید طرفین بر حل مناقشه از طریق مسالمت آمیز»، «خودداری از بکارگیری زور» و «حل مناقشه براساس اصول مادرید» خلاصه کرد حال آنکه این نشست ها و توافقات انجام گرفته بی تردید دارای جزئیات محرمانه بیشتری هستند که تنها الهام علی اف و سرژ سرکیسیان از آن ها مطلع هستند.   از آنجایی که سیر انتقال قدرت در ارمنستان نه از طریق عادی بلکه در نتیجه وقوع انقلاب رخ داده است و همچنین بدلیل خصومت موجود میان نیکول پاشینیان و سرژ سرکیسیان انتقال جزئیات مربوط به مذاکرات و توافقات انجام گرفته به دولت جدید آسان و سریع انجام نخواهد شد. پاشینیان خود اذعان کرده است که پس از پیروزی انقلاب مخملی و تغییر دولت هیچ تماسی با سرژ سرکیسیان نداشته است و با توجه به روحیات نیکول پاشینیان و فضای موجود بعید بنظر می رسد دو طرف تمایلی برای انجام این دیدار در آینده نزدیک داشته باشند. حتی با فرض برگزاری این دیدار مشخص نیست اطلاعات مربوط به جزئیات مذاکرات و توافقات به صورت تمام و کمال در اختیار پاشینیان قرار داده شود. در نتیجه نخست وزیر جدید ارمنستان نیاز به فرصت بیشتری دارد تا از راه های دیگری به غیر از رئیس جمهوری سابق ارمنستان به جزئیات توافقات انجام گرفته دست یافته و با دست پر بر سر میز مذاکرات با رئیس جمهوری آذربایجان حضور یابد. تعلیق مذاکرات صلح این فرصت را برای نیکول پاشینیان فراهم خواهد ساخت اما در صورت طولانی شدن و تاکید پاشینیان بر درخواست خود برای تغییر در الگوی مذاکرات و همچنین مخالفت طرف مقابل می تواند نتایج دیگری و از جمله حذف نخست وزیر ارمنستان از مذاکرات و از سرگیری مذاکرات سران با حضور الهام علی اف رئیس جمهوری آذربایجان و آرمن سرکیسیان رئیس جمهوری ارمنستان را در پی داشته باشد. با توجه به دیدار اخیر رئیس جمهوری ارمنستان با روسای گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا در ایروان که خارج از اختیارات و وظایف تعریف شده برای ریاست جمهوری ارمنستان در قانون اساسی این کشور برگزار شد، احتمال حضور آرمن سرکیسیان در جایگاه مذاکره کننده اصلی طرف ارمنی را نمی توان از نظر دور داشت.   آرمن سرکیسیان بدلیل سابقه و تجربه طولانی دیپلماتیک از صلاحیت لازم برای حضور در مذاکرات صلح قره باغ برخوردار است. اگرچه براساس قانون اساسی جدید ارمنستان رئیس جمهوری این کشور مقام تشریفاتی بشمار آمده و نخست وزیر ریاست قوه مجریه را بر عهده دارد با این وجود آرمن سرکیسیان پس از انتخاب به عنوان رئیس جمهوری ارمنستان سعی در بهره گیری از کلیه ظرفیت های قانونی این پست داشته است. همزمان بعید بنظر می رسد که سرژ سرکیسیان مشکلی با انتقال جزئیات کامل مذاکرات و توافقات انجام گرفته به رئیس جمهوری کنونی ارمنستان داشته باشد. از سوی دیگر چنین بنظر می رسد که روسیه نیز از هم اکنون درصدد زمینه چینی برای حضور رئیس جمهوری ارمنستان در مذاکرات بر آمده است به گونه ای که دمیتری پسکوف سخنگوی کاخ کرملین در پاسخ به پرسش خبرنگاری که از او در مورد احتمال دیدار رئیس جمهوری آذربایجان و نخست وزیر ارمنستان در حاشیه مراسم افتتاح جام جهانی فوتبال در روسیه سئوال کرده بود، تاکید کرد، چنین دیداری برگزار نخواهد شد زیرا رئیس جمهوری ارمنستان در مسکو حضور ندارد.     منبع: دیپلماسی ایرانی   ]]> سیاست خارجی Thu, 21 Jun 2018 17:16:31 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/article/3673/نخست-وزیر-جدید-ارمنستان-قره-باغ-می-کند ایران و روسیه؛ سرگیجه در یک رابطه http://www.iras.ir/fa/doc/note/3672/ایران-روسیه-سرگیجه-یک-رابطه روابط ایران و روسیه از بعد از انقلاب اسلامی تا کنون، همچون را بطه ایران با سایر کشورهای جهان وخصوصا کشورهای بزرگ افت و خیز های اساسی داشته و گاه تا نازل ترین سطح پایین آمده است . دلیل عمده آنرا باید در حس استقلال جویی ملت ایران و عدم توجه به بزرگی و کوچکی قدرت های خارجی ، که زاییده انقلاب اسلامی است یافت که تا کنون قادر به تثبیت پروتکل های رفتاری مورد نظر خود نشده و از طرف دیگر نرم های رفتاری دیگران را نیز به سادگی بر نمی تابد .   اما رابطه ایران و روسیه از دو منظر اهمیت قابل توجهی دارد:   الف) همکاری دو جانبه در جهت حل بحران سوریه؛ این همکاری که از سه سال پیش آغاز شد، تا کنون توانسته است به اهداف بزرگی نائل شود . دولت مرکزی سوریه توانست از سقوط حتمی نجات یابد ، تا کنون از تجزیه شدن قطعی سوریه جلوگیری بعمل آمده است ، برنامه کشورهای مرتجع عربی و غرب برای مهندسی سیاسی منطقه به شکست کشانده شده ، و در نهایت انرژی سیاسی گروههای تکفیری در سطح جهان با شکستهای پی در پی تخلیه گردیده و منطقه به طرف آرامش بیشتری کشانده شده است .   ب) تجربه همکاری بین المللی با یک قدرت درجه اول؛ برای نظام نوپای جمهوری اسلامی که از آغاز شکل گیری بر طبل استقلال کوبیده و به آن افتخار کرده این اولین تجربه همکاری مشترک استراتژیک با یک قدرت درجه اول جهانی محسوب می گردد. برای ایران این تجربه ، واقعیت نظام بین الملل ، پروتکل های آن و نیز محدویت ها و فرصتها ، شرایط ائتلاف سازی و خروج از آن را در عمل به نمایش می گذارد تا تئوری ها و ایده ها و سلائق سیاسی مربوطه در بوته آزمایش قرار گیرند.   ایران پس از انقلاب همواره در تقابل قدرتهای بزرگ قرار داشته است . در جنگ تحمیلی تقریبا در مقابل همه آنها جنگید . در مذاکرات اتمی باز هم قدرتهای بزرگ در جمع در مقابل ایران موضع داشتند . در جریان اشغال افغانستان و عراق بازهم آمریکا بعنوان یک قدرت بزرگ از همکاری با ایران بعنوان ابزار تاکتیکی استفاده کرد.   اما در موضوع سوریه ، ایران و روسیه در یک پروسه همکاری راهبردی از عالیترین سطوح تا سطح کارشناسی و در جوانب مختلف نظامی و سیاسی و اقتصادی قرار گرفتند.   در صحنه سایت داخلی ، اگرچه این همکاری بیشتر مورد انتقاد " اصلاح طلبان " قرار داشت و محافل ضد روسی با تحلیلی غیر ملی از روابط نوین ایران و روسیه ، هر تلاطمی در روابط را به خیانت تعبیر کرده و تاریخ و یا اخیرا سردر وزارت خارجه را یاد آوری می کنند . اما از زاویه دید اصلاح طلبی داخلی نیز باید این روابط را یک گام به جلو در راستای تمدن سازی دانست که کمک می کند ایران با درجه بلوغ بالاتری در نظام بین الملل قرار گرفته و موقعیت خود را تثبیت کند . برگزاری جلسات متعدد علنی و محرمانه ، قول و قرار های تاکتیکی و استراتژیک و در نهایت همکاری سازمان یافته در سازمان ملل همه نتیجه چنین روندی است.   اما در یک ماه گذشته با تبادل مواضع مغایر یکدیگر در تریبونهای تبلیغاتی نشان دادکه این تجربه گرانقدر دچار یک کسری موازنه دیپلوماتیک شده و باید هرچه زود تر برای آن راه حل پیدا کرد.   ماجرا از مصاحبه مطبوعاتی اقایان پوتین و بشار اسد در سوچی مورخ 27 اردیبهشت آغاز گردید. در این مصاحبه آقای پوتین با اشاره به پیشرفتهای مبارزه علیه گروههای شورشی در سوریه و تثبیت دولت این کشور بر لزوم خروج نیروهای خارجی از سوریه تاکید کرد . متعاقب آن مقامات اجرایی سوریه با نام بردن از کشورهایی که باید از سوریه خارج شوند به ایران نیز اشاره کردند. علی الظاهر باید یا نباید خروج ایران از سوریه نمیتواند جزو مواضع علنی مقامات روسیه خصوصا خود آقای پوتین که شریک اجرایی ایران در تمام تحولات و وقایع سه سال گذشته در سوریه است باشد.   با عدم توجه به این بحران و حل نشدن این تناقض رفتاری روز 14 خرداد نیروهای پلیس نظامی روسیه در خارج از شهر ال قصیر ( در استان حمص غرب سوریه و نزدیک به مرزهای شمالی لبنان ) اقدام به برپایی سه پست بازرسی نمودند . این منطقه نقطه ورود حزب الله به بحران سوریه در سال 2013 است که برای تثبیت موقعیت و پاکسازی نیروهای تکفیری وارداتی به این منطقه شهدای زیادی داد . البته واکنش فوری فرماندهی "جبهه مقاومت" باعث شد که روسها منطقه را ترک کنند . فرمانده حزب الله در توصیف این وضعیت می گوید: "روسها بی خود به این منطقه آمدند اینجا چیزی برای آنها نیست و بهتر است دیگر برنگردند". متعاقبا روز جمعه 19 خرداد رهبریت حزب الله باردیگر به موضوعی اشاره کرد که حاکی از فیصله نیافتن موضوع است . آقای سید حسن نصرالله در سخنرانی روز قدس خود تاکید می کند که " اگر همه دنیا به ما بگویند از سوریه خارج شو محقق نخواهد شد مگر اینکه خود دولت سوریه از ما بخواهد".   در هر مشکل ، سوئ تفاهم و یا بحرانی همواره هردو طرف قضیه قصور و کاستی هایی دارند اما اگر روسها را آغاز گر این "بحران " بدانیم میتوانیم به چند عامل اشاره کرد:   1. آغاز بازی های جام جهانی در مسکو؛ روسها تا کنون توانسته اند علیرغم تحمل فشار شکننده دیپلوماتیک ناشی از مسمومیت آقای "اسکری پال " در انگلیس از تحریم این مسابقات توسط غرب جان سالم بدر برده و لذا قدری بازی با "موضوع سوریه " بنفع غرب را بی خاصیت نمیداند .   2. سفرهای چند گانه نتانیاهو و وزیر دفاع اسراییل به مسکو و تلاش برای فعال کردن شکاف دیدگاهی بین ایران و روسیه و فشار بر این کشور برای تعدیل موقعیت ایران در سوریه نمیتواند تا ابد نشنیده گرفته شود.   3. آمریکا روندی دوگانه برای نگهداری فضای دو دلی با روسیه را دنبال می کند. از یکطرف دولت این کشور سیاستهای محدود کننده علیه روسیه را دنبال می کند اما از طرف دیگر شخص ترامپ پیامهای دوستی برای پوتین می فرستد که در آخرین دور آن دعوت از ایشان برای بازگشت به گروه 8 است. موضوع سوریه می تواند قابل مذاکره گردد.   اما سخن آخر: 1. همکاری راهبردی ایران و روسیه در سوریه در خلال سه سال گذشته اهمیت زیادی درارتقائ نقش ایران و روسیه در جهان داشته است . سفر نا موفق پوتین به اتریش نشان داد که روسیه نمیتواند بحران اکرایین را به سادگی در روابط خود با غرب بکناری بگذارد و فعلا سوریه قابل واگذاری توسط روسیه نیست . شرایط فعلی از بسیاری جهات متفاوت تر از بحرانهای سه سال پیش است ولی با توجه به حضور علنی تر آمریکا در سهم خواهی در سوریه بنظر می رسد هنوز راه زیادی برای اینکه دو کشور بخواهند در مورد اختلافات صحبت کنند مانده باشد . آمریکا در چند قدمی یک پیروزی شیرین استراتژیک در سوریه قرار دارد باید بهوش بود.   2. روسیه از اینکه با ایران در تریبون عمومی صحبت کند حتما ضرر خواهد کرد . روسها باید بدانند که موضوع استقلال طلب در ایران موضوع جدی است که هنوز چون اول انقلاب در دل آحاد کشور جایگاه ویژه دارد . ایران فقط روابط برابر را در سیاست خارجی می پذیرد و نگاه بالا به پایین راه بجایی نخواهد برد، از هرکسی و هر جایی.     منبع: پایگاه تحلیلی اینترنشنال       ]]> سیاست خارجی Thu, 21 Jun 2018 17:07:25 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/3672/ایران-روسیه-سرگیجه-یک-رابطه هشدارها و توصیه‌های لازم برای تجارت با روسیه http://www.iras.ir/fa/doc/note/3675/هشدارها-توصیه-های-لازم-تجارت-روسیه طی چند سال اخیر و به دلیل مجموعه‌ای از عوامل، ازجمله انعقاد توافق هسته‌ای ایران و کشورهای 1+5 در سال 2015 و اجرایی شدن برجام و تقویت تعامل منطقه‌ای روسیه با ایران به‌ویژه در رابطه با حل و فصل اوضاع سوریه تمایل تجار و بازرگانان ایرانی به‌خصوص بخش خصوصی اقتصاد ایران برای حضور در بازار روسیه و تعاملات تجاری با این کشور افزایش یافت. از طرفی، حل و فصل برنامه هسته‌ای ایران و به دنبال آن برداشته شدن تحریم‌های شورای امنیت از ایران و رفع بسیاری از موانع حقوقی در اجرای توافق‌های قبلی دو کشور، زمینه مساعدی را برای علاقمندی بیشتر طرف روسی برای تقویت مناسبات تجاری با ایران و تعمیق و تنوع‌بخشی روابط فیمابین فراهم نمود.   با این حال، این روند رو به رشد به دلیل عدم آشنایی و اشراف بازرگانان دو کشور به خصوص تجار ایرانی از بازار هدف، با مشکلات و دردسرهایی هم برای آنان همراه بوده و فعالان اقتصادی ایران را در برخی موارد با خسارت‌هایی مواجه کرده است. از این رو، رایزنی بازرگانی ایران در روسیه ضمن هشدار در مورد مشکلات و مسائل موجود، در نظرگرفتن نکات و به کاربستن اقدامات زیر را به شرکت‌های ایرانی علاقمند به حضور در بازار روسیه اکیدا توصیه کرده است.     1- مزیت‌یابی کالای صادراتی از طریق * مراجعه به جداول اقلام صادراتی کشورمان به روسیه طی سال‌های گذشته   * مراجعه به جداول اقلام وارداتی روسیه از جهان طی سال‌های گذشته   * اخذ مشاوره از سازمان توسعه تجارت ایران، رایزن بازرگانی ایران در روسیه آقای فرهاد پرند، رایزن بازرگانی روسیه در ایران آقای آندره لوگانسکی، شورای مشترک بازرگانی ایران و روسیه به ریاست آقای تیزهوش تابان، شورای مشترک بازرگانی روسیه و ایران به ریاست آقای ولادیمیر ابیدینوف و اتاق‌های بازرگانی، صنایع و معادن دو کشور   * بررسی اشکال مناسب حمل کالا با در نظرگرفتن ماهیت آن و اقلیم روسیه   * کسب اطلاع از تخفیفات گمرگی کالا ،میزان تعرفه‌های گمرگی، مالیات‌ها و عوارض متعلقه بر کالا در روسیه   * بررسی قوانین صادراتی کشورمان و روسیه برای اطلاع از ممنوعیت‌ها و محدودیت‌ها   * داشتن لیست قیمت براساس شرایط مختلف تحویل     2- مشتری‌یابی از طریق * شرکت در نمایشگاه‌های تخصصی و بین‌المللی   * هیأت‌های تجاری اعزامی به روسیه   * شرکت‌ها و تجار خوشنام ایرانی مقیم در روسیه   * از طریق نهادهای تجاری دو کشور.     3- هشدارهای مهم در رابطه با صادرات محصولات غذایی به ویژه میوه و سبزی به روسیه * عدم معامله و ارسال کالا جهت اشخاص و شرکت‌های ناشناخته بدون دریافت تضمین لازم و استعلام از نهادهای تجاری و حقوقی و رایزنی بازرگانی   * در صورت تمایل به همکاری با تجار ایرانی مقیم روسیه ضمن تحقیق درباره خوشنامی آنها، امضای قرارداد و اخذ تضمین و وثایق در ایران در برابر ارسال کالا مد نظر قرار گیرد   * انعقاد قرارداد تأمین محصول با فروشگاه‌های زنجیره‌ای بزرگ در صورت برخورداری از قدرت عرضه   * به‌کارگیری اشخاص معتمد در بازار روسیه جهت اعلام آخرین تغییرات در رویه و رفتار بازار   * توجه به زمان‌های طلایی در ارسال محصولات به بازار روسیه   * شرط حضور نمایندگان خریدار و فروشنده در زمان‌های بارگیری و تخلیه در مبداء و مقصد   * انجام معامله بر اساس قرارداد و طراحی مکانیزمی جهت حل و فصل اختلافات ناشی از خرابی محصولات و تقسیم مخاطرات بین فروشنده و خریدار   * استفاده از وسیله مناسب حمل با توجه به محصول، فصل و نیز کنترل سوابق دمایی دستگاه‌های سردکننده کامیون‌ها   * توجه به بسته‌بندی،نظافت و درج اطلاعات به زبان روسی بر روی بسته‌ها   * توجه به اصل رقابتی و قیمت‌محور بودن بازار روسیه به ویژه در زمینه مواد غذایی جهت محاسبه حاشیه سود   * توجه به رفتار رقبای خارجی در بازار و نحوه عملکرد آنها.     4- استعلام مشتریان و طرف‌های تجاری روسی به صورت * درخواست کدهای سه‌گانه شرکت روسی(بانکی، مالیاتی و ثبتی) و استعلام وضعیت شرکت مذکور از طریق سایت اداره مالیات روسیه   * توجه به مشخصات تماس شرکت (سایت،ایمیل،تعداد شماره‌های دورنگار و تلفن)   * استعلام شرکت مذکور از اتاق بازرگانی و سفارت (لیست سیاه)   * بازدید از محل ساختمان و امکانات شرکت روسی   * درخواست مدارک شرکت (اساسنامه، شرکت‌نامه و مجوز فعالیت)   * برگزاری جلسات مذاکره رسمی در محل سفارت در مسکو   * اجتناب از هرگونه پیش‌پرداخت، حق واسطه‌گری و رشوه تحت هر عنوان خارج از قرارداد   * عدم اعطای هرگونه وکالت، حق نمایندگی خارج از قرارداد   * شرط ثبت و ضبط نسخه‌ای از قرارداد در سفارتخانه‌های دو کشور   * عدم مذاکره با شرکت‌ها و اشخاص مجهول، ناشناس و مشکوک     5-توصیه‌های مهم در تنظیم مفاد قرارداد * استفاده از مشاوره‌های حقوقی و تجاری از اشخاص ذیربط   * ضمیمه‌نمودن کپی اسناد دو شرکت به قرارداد و مهمور شدن اسناد هریک توسط دیگری   * درجِ بندی در خصوص ضرر و زیان در صورت عملی‌نشدن قرارداد در هریک از مراحل   * درج ماده‌ای به عنوان مکانیزم حل اختلاف در قرارداد   * ثبت و ضبط نسخه‌ای از قرارداد در مراجع و نهادهای دولتی یا اتاق‌های بازرگانی دو کشور   * درخواست تضمین بانکی از بانک‌های معتبر در قبال هرگونه پیش پرداخت   * درج شرط تحویل کالا حتی‌المقدور قبل از گمرک روسیه   * درخواست مدارکی مبنی بر موجود بودن کالا در انبار یا گمرک یا تاییدیه کارخانه   * تنظیم قرارداد به زبان انگلیسی و درج شرطی مبنی بر تفسیر قرارداد بر اساس زبان انگلیسی   * امضای قرارداد در مکان‌های خاص مثل سفارتخانه یا با حضور اشخاص خاص نظیر دیپلمات‌ها   * درج مشخصات کامل دو شرکت و نیز شرایط و نحوه انجام معامله در قرارداد   * استفاده از پیوست‌های لازم مثل جدول زمانی تحویل کالا در قرارداد   * امضای قرارداد پس از رویت امکانات، پرسنل و محل‌های فیزیکی شرکت طرف قرارداد       نویسنده: دکتر فرهاد پرند، دکترای مدیریت بازرگانی از دانشگاه ملی تاراس شفچنکو اوکراین و رایزن بازرگانی سفارت ج.ا.ایران در روسیه   ]]> دکتر فرهاد پرند اقتصاد و انرژی Fri, 22 Jun 2018 14:11:53 GMT http://www.iras.ir/fa/doc/note/3675/هشدارها-توصیه-های-لازم-تجارت-روسیه