تاثیرات متقابل فرهنگی ایران و روسیه

لانا راوندی فدایی، همکار علمی مرکز مطالعات کشورهای خاورمیانه و خاورنزدیک انستیتو شرق شناسی آکادمی علوم روسیه

تاثیرات متقابل فرهنگی ایران و روسیه

روابط­ فرهنگی ایران و روسیه، روابطی دوسویه و بر پایه­ تساوی ما بین طرفین است که در آن، هیچ یک بر دیگری غالب نیست. بدیهی است که در طی گذشت زمانی طولانی، ممکن است سطح تاثیر یکی از کشورها بر فرهنگ کشور مقابل تغییر کند، اما به طور کل، این تاثیر از هر دو سو به یک اندازه بزرگ و پراهمیت است. پس از انقلاب اسلامی در ایران و تغییر رژیم، ایران ابتدا در مخالفت با " غربی شدن" و سپس در تقابل با "جهانی شدن" قرار گرفت.

گستره زبان و ادب فارسی در قفقاز

حسین زرینی

گستره زبان و ادب فارسی در قفقاز

منطقه ای که امروز قفقاز نامیده می شود در سده های پیشین برای مردم ایران و منطقه با این نام شناخته نمی شد، در عوض هر یک از مناطق آن به نام های محلی که بسیاری هنوز نیز تداوم دارند، شناخته می شدند.

روابط روسیه با کشورهای اسلامی

ونیامین پوپُف

روابط روسیه با کشورهای اسلامی

امروزه جمعیت مسلمانان 1.7 تا 1.8 میلیارد نفر است. 57 کشور جهان عضو سازمان همکاری اسلامی هستند. روسیه از سال 2005 در این سازمان عضو ناظر بوده است و نه تنها خود را بخشی از جهان ارتدوکس که همچنین بخشی از جهان اسلام به حساب می‌آورد؛ زیرا روسیه بیش از 20 میلیون مسلمان دارد.

«مناسبات فرهنگی، دینی و تاریخی میان ایران و روسیه»  

گزارش (رویداد) ایراس

«مناسبات فرهنگی، دینی و تاریخی میان ایران و روسیه»  

موسسه مطالعات ایران و اوراسیا (ایراس) روز شنبه، 31 شهریور 1397، نشستی تخصصی با هماهنگی جامعه المصطفی با عنوان «مناسبات فرهنگی، دینی و تاریخی میان ایران و روسیه» با حضور اعضای محترم شورای علمی موسسه مطالعات ایراس، کارشناسان ارشد مسائل منطقه و پژوهشگرانی از کشور روسیه برگزار کرد.

دلسردی در امت (اسلام): چرا آسیای مرکزی از روابط نزدیک با دنیای اسلام امتناع کرده است؟

رافائل ستارُف

دلسردی در امت (اسلام): چرا آسیای مرکزی از روابط نزدیک با دنیای اسلام امتناع کرده است؟

موضوع انتخاب تمدنی پانترکیسم یا ارزش‌های اسلامی به عنوان یک عامل مهم در سیاست کشورهای آسیای مرکزی در رابطه با خاورمیانه متوقف شده است. توسط این کشورها پراگماتیسم خالصی جایگزین این موضوعات شده است. بخصوص در فن‌آوری و توسعه سرمایه انسانی-نخبگان سیاسی منطقه در وهله نخست، به بازسازی ساختاری اقتصاد خود، و جذب سرمایه‌گذاری علاقه‌مند هستند.