دکتر مهدي صفري

روابط جمهوري اسلامي ايران و فدراسيون روسيه

کتاب «روابط ایران و روسیه»، به کوشش دکتر مهدی سنایی و دکتر جهانگیر کرمی، 1387، صص: 322-311
تاریخ انتشار : جمعه ۳ ارديبهشت ۱۳۹۵ ساعت ۲۳:۵۵
Share/Save/Bookmark
 
 
ایراس - مقدمه: بعد از فروپاشی اتحاد شوروی ،رهبران روسیه متاثر از حال و هوای اصلاحات دمكراتیک در این کشور، رویکرد صرف غربگرائی را در سیاست خارجی برگزیدند و در این رویکرد ایران را بمثابه کانون تهدید اسلامی در مرزهای جنوبی خود برآورد کرده بودند. در این دوران توسعه روابط با کشورهای اروپائی و امریکا در اولویت سیاست خارجی فدراسیون روسیه قرار داشت. در ادامه سیاست تفکر نوین گورباچف که از دوران اتحاد شوروی آغاز شده بود، فدراسیون روسیه نیز یکپارچگی در نظام اقتصاد سرمایه داری و بهره گیری از تکنولوژی پیشرفته غربی را مورد توجه قرار داده بود. در سالهای آغازین جدایی پانزده جمهوری عضو اتحاد شوروی از یکدیگر، با توجه به اولویت های سیاست خارجی روسیه که اساساً آتلانتیک گرایی بر آن حاکم بود، روابط با جمهوری اسلامی ایران، از جایگاه مهمی برخوردار نبود. در سالهای 71-1370 (93-1992) تصميم سازيهاي دولت روسیه تحت تاثیر تضادهای ایران و امریکا قرار داشت. خصومت شدید امریکا با انقلاب و جمهوری اسلامی ایران سبب گردیده بود تا در این دوران روابط دو کشور از توسعه قابل ملاحظه ای برخوردار نباشد. اصولاً محور سیاست خارجی روسیه به اروپا مربوط می شد و آسیا در این زمینه دارای اهمیت اساسی نبود. لذا خاورمیانه و ایران نیز برای رهبری روسیه از اهمیت جدی برخوردار نبود. ...

دریافت متن کامل/ دانلود PDF
 
WWW.IRAS.IR
کد مطلب: 1149