علي آدمي

پيوستن جمهوري اسلامي ايران به عنوان عضو ناظر به سازمان همكاري شانگهاي و تاثير آن بر امنيت و منافع ملي كشور

دو فصلنامه ایراس، سال سوم، شماره سوم، پاییز 1387، صص: 132-113
تاریخ انتشار : جمعه ۲۰ فروردين ۱۳۹۵ ساعت ۱۶:۲۸
Share/Save/Bookmark
 
 
ایراس - ​چکيده:
سازمان همكاري شانگهاي در سال 2001 با حضور كشورهاي روسيه، چين، قزاقستان، قرقيزستان، تاجيكستان و ازبكستان تاسيس شد. هند، پاكستان و ايران نيز در سال 2005 به عنوان عضو ناظر به اين سازمان ملحق شدند. ايجاد اتحاديه بزرگ آسيايي با هويت شرقي تامين كننده منافع اعضا در عصر منطقه گرايي باشد و اعضا در چارچوب آن ضمن برطرف كردن ابهام هويتي، بتوانند در قالب اتحاد و ائتلاف كه بالاترين سطح همكاري هاي منطقه اي و بين المللي در سياست بين الملل است، از اهداف مهم و كلان آنها بوده كه البته در كنار آنها مي توان مبارزه با تروريسم، جدايي طلبي، همكاري هاي اقتصادي و سياسي و دغدغه هاي مشترك مرزي را افزود. جمهوري اسلامي ايران نيز كه با فشار سياسي و اقتصادي برخي قدرت هاي بزرگ در منطقه مواجه شده و با افزايش حضور نظامي آمريكا در مناطق مجاور و همسايه، دچار سياست هاي تحميلي انزواگرايانه ايالات متحده شده است، و از سوي ديگر داراي توانمندي ها و ظرفيت هاي فراوان اقتصادي بخصوص اقتصاد انرژي براي دنياي شرق است، مي تواند در چارچوب اتحاديه بزرگتري با دغدغه هاي امنيتي و سياسي مشترك اعضا، و تعريف چالش ها و فرصت هاي مشترك، منافع و امنيت ملي خود را در قالب اتحاديه ابتدا به صورت دقيق تعريف و سپس حمايت و تقويت نمايد. تعاملات امنيتي نيازمند همكاري و تفاهم متقابل و چند جانبه كشورهاي خاص يك حوزه جغرافيايي است و جمهوري اسلامي ايران براي تحقق بخشي و ايجاد ضريب امنيتي بالا و افزايش پتانسيل هاي خود براي چانه زني در عرصه جهاني محتاج منطقه گرايي و اتحاد محوري در مهمترين مساله مورد نياز خود يعني امنيت است.

کليدواژگانسازمان همكاري شانگهاي، تروريسم، منطقه گرايي، منافع و امنيت ملي، جدايي طلبي

دریافت متن کامل/ دانلود PDF
 
WWW.IRAS.IR
کد مطلب: 1021